Kayseri’de Bir Gün: Gözlerimdeki Ağrıyı Hatırlayarak
Her sabah güne başlarken bir kahve içmenin, Kayseri’nin o soğuk sabahlarında biraz olsun ısınmak gibisi yok. Havanın biraz soğuk, biraz da sessiz olduğu o anlarda kaybolmak… Ama bu sabah farklıydı. O gün, gözlerimde bir ağrı vardı. Sanki, her bakışımda biraz daha derinleşen bir acı, her saniye biraz daha belirginleşen bir sancı. Adeta bir yabancı gibi, o anı tanımıyor, bedenimin içindeki bu acıyı kabul edemiyordum.
Daha birkaç saat önce, uykusuz bir gecenin ardından sabahı zar zor karşılamıştım. Yine geç yatmış, sabah uyandığımda gözlerim bir yana ağrıyordu. “Ne olabilir ki?” diye düşündüm, gözlüklerim vardı, ama bunlar daha çok estetik amaçlıydı. Aslında gözlerimde bir sorun olduğunu düşünmemiştim, belki bir yorulmuşluk ya da geceyi zor atlatmış bir halsizlikti. Ama her geçen saatle birlikte, gözlerimdeki ağrı daha da artıyordu.
Bir gün boyunca gözlerimi ovuşturmaktan yorulmuş, ısrarla göz damlası kullanma fikrini ertelemiştim. Gözümdeki ağrı bir türlü geçmiyordu. Ertesi gün işlerim biraz daha yoğunlaştığında, gözümdeki ağrıya odaklanmamak için zorlandım. Ancak bu, başarması çok kolay bir şey değildi. Gözlerim sanki her an daha da kötüleşiyordu, ama dışarıdan kimse bunu fark etmiyordu. Ben, Kayseri’de yaşayan 25 yaşında, duygusal bir genç yetişkin olarak, bunu yalnızca kendim hissedebiliyordum.
Gözlerimdeki Ağrı ve Umut
Bir arkadaşımın tavsiyesiyle, Kayseri’deki bir eczaneye gitmeye karar verdim. İnanılmaz bir şekilde, şehirde dolaşırken o gün o kadar yalnız hissediyordum ki, gözlerimdeki bu ağrı bir şekilde içimdeki yalnızlıkla birleşmiş gibiydi. Eczaneye girdiğimde, ellerim soğuk, aklım karışıktı. Bir an için sadece gözlerime odaklanmak istedim. Sadece gözlerimi rahatlatmak ve derin bir nefes almak… Ne olursa olsun bu acıyı dindirmek.
Eczacı kadın, beni görmek üzere gözlüğümü çıkarmamı istedi. O anda gözlerim, bir şehri anlatan bir şairin, yalnızca bir bakışıyla yüreğini dile getiren satırları gibiydi. Gözlerim o kadar kırmızıydı ki, sanki bir zamanlar beni mutlu eden her şey bir anda silinmiş gibiydi.
“Gözlerinizdeki bu kırmızılık ne yazık ki bir enfeksiyon belirtisi olabilir. Size bir göz damlası vereyim,” dedi eczacı, elinde Tobrex göz damlasını tutarak. Ne olduğunu tam anlayamasam da, gözlerimdeki acıyı hafifletecek bir şeylerin var olduğunu bilmek içimi rahatlattı.
Eczacı kadın, Tobrex’in gözdeki enfeksiyonları tedavi etmek için kullanıldığını ve etkili bir antibiyotik olduğunu söyledi. Tam da aradığım şeydi. İçimde bir umut doğmuştu, belki bu damlalarla gözlerimdeki bu derin sancıyı geçirebilirdim.
Göz Damlalarının Zihnimdeki Yankısı
Tobrex damlasını eczaneden alıp eve dönerken bir taraftan kendime moral vermeye çalışıyor, bir taraftan da içimdeki bu acıdan kurtulma düşüncesiyle mücadele ediyordum. Bir yandan Kayseri’nin taş sokaklarında yürürken, gözlerimdeki o sancıyı, sanki tüm dünya üzerindeki ağırlığın omuzlarımda olduğunu hissediyordum. Ama bir umut, belki sadece bir damla ilaçla bu acıyı geçirebileceğimi düşündüm. Tobrex göz damlasının bana sağladığı küçük bir kurtuluş gibi hissettim.
Eve vardığımda, her şey birden sessizleşti. Gözlerimdeki ağrıyı hafifletmek için damlayı kullanmaya başladım. İlk damlayı sürdüğümde, o sıcaklık, o anlık rahatlama… Bir anda içimi bir huzur sardı. Gözlerimdeki bu sancı, biraz olsun azalmıştı. Her geçen saniye, daha rahat bir nefes alabiliyordum. Bu basit şey, yani gözlerimdeki acıyı alacak olan bir damla, bir umut gibi hissettiriyordu. Ama yine de, gözlerimdeki bu sorun bir çözüm arayışını gerektiriyordu. Belki de hepimiz, hayatın her alanında aynı duyguyu hissediyoruz: bazen ne kadar çok şey çözülse de, başka bir şey her zaman çıkıyor. Gözlerimdeki ağrıyı dindirecek bir tedavi, zihnimde başka soruları, belirsizlikleri bırakıyordu.
Gözlerim ve Gelecek
Gözlerimdeki ağrı geçmeye başlamıştı, ama hala bir süre daha bu damlaları kullanmam gerekti. Birkaç gün sonra gözlerimdeki kırmızılık neredeyse tamamen kayboldu, ama daha da önemli olan, içimde bir hafiflik hissetmemdi. Bu basit ilaç, bir süre önce beni hüzünlü, yalnız ve kırgın hissettiren şeylerin tedavi edilmesine yardımcı olmuştu. O an, gerçekten gözlerimdeki bu değişimin sadece fiziksel olmadığını fark ettim. Belki de, hayatımda bazen içinde kaybolduğum, derinleşen duygusal yaralarımı tedavi etmek için de bazı basit çözümler gerekiyor.
Tobrex göz damlasının etkisiyle, gözlerimdeki acıyı geçirmiş olsam da, hayatın bana sunduğu diğer zorluklar ve belirsizlikler devam ediyordu. Yine de, her şeyin zamanla iyileşebileceğini bilerek yaşamak… Bazen en küçük şeylerin bile hayatımızda çok büyük etkileri olabiliyor. Gözlerimle dünyaya bakışım, belki de biraz daha netleşmişti.
Son Söz: Bir Göz Damlası, Bir Umut
Kayseri’nin o solgun akşamında, gözlerimdeki acı geçtikçe, bir nebze olsun hafifledim. Tobrex göz damlasının her damlası, yalnızca fiziksel bir tedavi değil, aynı zamanda duygusal bir iyileşme sürecini başlatmıştı. Şimdi, bir zamanlar sadece bir acı gibi hissettiğim şey, bana aslında ne kadar çok şeye dair umut verdiğini hatırlatıyordu.
Gözlerim ağrımadığında, her şey biraz daha parlak, biraz daha canlıydı. Tobrex göz damlası, bir günün sonunda bana, hayatta iyileşebilmek için ne kadar basit ama etkili yollar olduğunu öğrettiyse de, gözlerimdeki bu huzur, sadece ilaçla değil, aynı zamanda içimdeki değişimle mümkün olmuştu.
Şimdi, her şey bir bakış meselesi gibi geliyor bana.